Thanks to all for having participated in our first design contest! On Sunday, 14 March, a vote took place among all the members of the two cooperatives who make up No Chains, and the following participants were the winners:

ขอขอบคุณทุกท่านที่ได้มีส่วนร่วม การประกวดออกแบบเสื้อยึด โนเชนส์ วันอาทิตย์ที่ 14 มีนาคม การเลือกผลการประกวด จัดขึ้น ณ กลุ่มโรงงาน ทั้งสองโรงงาน คือ อลาแมด้า อาร์เจนติน่า และ ดิกนีตี้ รีเทิร์นส์ ประเทศไทย และนี่คือผลประกาศผู้ได้รับเลือกค่ะ

Gastón Fernández of Argentina	กัซโทน เฟรนานเดซ จากอาร์เจนติน่า
Juyoung Park of South Korea	จูยูง ปาร์ค จากเกาหลีใต้
Muhamad Yusuf of Indonesia	มูฮัมหมัด อูจูฟ จากอินโดนีเซีย
Vassil T Vassilev of the US	วาซซิล ที วาซซีเลฟ จากสหัรัฐอเมริกา
Yan Yan Chan of Hong Kong	ยาน ยาน ชาน จากฮ่องกง
Mabel Velazquez of Argentina	เมเบิล เวลลาซเกซ จากอาร์เจนติน่า

Juyoung Park of South Korea	Yan Yan Chan of Hong Kong

โนเชนส์ : ประวัติความเป็นมา

ในวันที่ 12 มีนาคม 2009 ตัวแทนจากลา อลาเมดาได้พบกับสมาชิกของสหกรณ์ดิกนิตี้ รีเทิร์นส์ที่กรุงเทพมหานคร หลังจากที่มีการอภิปรายถึงวัตถุประสงค์ของโรงงานที่ยึดมั่นมาตลอดและปัญหา อื่นๆสมาชิกทั้งสองฝ่ายตัดสินใจร่วมกันผลิตและประชาสัมพันธ์สินค้าปลอดการ ใช้แรงงานอย่างกดขี่ เพื่อเป็นต้นแบบในการผลิตเครื่องแต่งกายที่มีความก้าวหน้าผ่านการบริหาร จัดการโดยแรงงานเอง รวมทั้งเพื่อเป็นการกระตุ้นให้เกิดความสนใจเกี่ยวกับการการใช้แรงงานอย่าง เป็นธรรม โดยการขยายเครือข่ายสื่อและความร่วมมือกันของผู้เคลื่อนไหว สหกรณ์ทั้งสองแห่งร่วมมือกันเพื่อรณรงค์เกี่ยวกับการบริโภคที่ปลอดภัยและมี จิตสำนึก ขณะที่พูดถึงการกดขี่แรงงานที่เฉพาะเจาะจงไปที่ห่วงโซ่อุปทานของอุตสาหกรรม การผลิตสิ่งทอทั่วโลก ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของการกดขี่ทางเพศ การอพยพ และการใช้แรงงานอย่างผิดกฎหมายในอาร์เจนตินา ประเทศไทย และทั่วทั้งบริเวณตอนใต้ของโลก

วัตถุประสงค์

รูปแบบของโครงการโน เชนส์ คือ จัดให้มีการประกวดออกแบบเสื้อยืด 4 ครั้งต่อปีซึ่งรับความร่วมมือกันโดยตรงของศิลปิน นักออกแบบ และผู้สะสมผลงานศิลปะ กับคณะทำงานของลา อลาเมดา และ ดิกนิตี้ รีเทิร์นส์ การคัดเลือกครั้งแรกจะเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2553 แรงผลักดันที่เกิดจากความร่วมมือกันผลิตสินค้านี้ซึ่งได้รับการปรับเปลี่ยน ให้ใหม่อยู่เสมอด้วยความร่วมมือของศิลปิน และพันธกิจที่สหกรณ์ทั้งสองแห่งยึดมั่นมาโดยตลอด จะทำให้โน เชนส์สามารถเป็นเวทีที่แสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ของผู้ใช้แรงงานทั่วโลก เชื่อมโยงศิลปิน ผู้บริโภค และผู้สนับสนุนไว้ด้วยเป้าหมายที่สำคัญนี้ ขณะที่รักษาแรงผลักดันนี้ไว้ให้มั่นคงตลอดระยะเวลาการทำโครงการ ทั้งลา อลาเมดา และดิกนิตี้ รีเทิร์นส์จะยังคงเปิดกว้างในแง่ของการร่วมมือกับโรงงานอันมีผู้ใช้แรงงาน เป็นเจ้าของที่อยากจะร่วมผลิตสินค้าภายใต้ตราสัญลักษณ์ โน เชนส์

ความเป็นมา Dignity Returns

โรงงานสมานฉันท์ตั้งขึ้นโดยอดีตพนักงานบริษัทเบดแอนด์บาธในฐานะความร่วมมือของคนงานด้วยกัน คนงานเหล่านี้ถูกให้ออกจากงานในปี พศ.2546โดยไม่ได้รับค่าชดเชยตามกฎหมาย

บริษันเบดแอนด์บาธเป็นผลิตเสื้อผ้าแบรนด์เนมเพื่อการส่งออกโดยรับผลิตสินค้าให้กับแบรนด์จากหลากหลายประเทศเช่นไนกี้ อาดิแดส แก๊ป รีบ็อค และอัมโบร ซึ่งล้วนเป็นแบรนด์ที่น่าจะดำเนินการภายใต้จรรยาบรรณทางธุรกิจในการจ้างงาน

อย่างไรก็ตาม บริษัทกลับปฏิบัติต่อคนงานเยี่ยงทาสและไม่เคยปฏิบัติตามกฎหมายแรงงานใดๆ บ่อยครั้ง คนงานต้องทำงานติดต่อกันถึง60ชั่วโมง พนักงานได้รับสารเสพย์ติดที่ทำให้พวกเขาไม่หลับ และถูกหักเงินจากรายได้โดยไม่สมเหตุสมผล พนักงานคนใดถูกจับได้ว่ารับประทานมะนาวจะถูกปรับ2000บาท [60เหรียญสหรัฐฯ] และจะถูกปรับ500บาท [15เหรียญสหรัฐฯ]หากหาว คนงานถูกทำร้ายร่างกายและห้ามไม่ให้มีการก่อตั้งสหภาพแรงงานโดยเด็ดขาด

โรงงานนี้ต้องปิดตัวไปในท้ายที่สุดโดยมิได้จ่ายค่าชดเชยหรือค่าแรงที่ค้างไว้ให้กับคนงานแต่อย่างใด

ในที่สุดคนงานบริษัทเบดแอนด์บาธได้รวมตัวลุกขึ้นประท้วงเพื่อเรียกร้องสิทธิ์ของตนตามกฎหมาย แต่รัฐบาลไทยกลับปฏิเสธการบังคับให้บริษัทปฏิบัติตามประมวลกฎหมายแรงงานพื้นฐาน สามเดือนผ่านไปพวกเขายุติการต่อสู้ บางคนไม่ต้องการไปทำงานให้นายใหม่ในโรงงานใหม่อีกต่อไป และนั่นคือที่มาของโรงงานสมานฉันท์ พร้อมคำขวัญว่า ‘โรงงานโดยคนงาน เพื่อคนงาน’

การรวมกลุ่มความร่วมมือในลักษณะนี้ถือว่ามีเอกลักษณ์เฉพาะเป็นอย่างยิ่งในประเทศที่ครอบงำโดยภาคการผลิตเช่นประเทศไทย ที่การรวมตัวเป็นสหภาพฯมีน้อยนิด และไม่เคยมีการควบคุมโดยคนงาน

โรงงานสมานฉันท์ได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น Dignity Returns ในปีพศ.2552 เพื่อแสดงให้เห็นถึงความแน่วแน่ที่ขยายวงกว้างขึ้นในการต่อสู้เพื่อคนงาน แต่ยังคงลักษณะโดดเด่นในการดำเนินการโดยปราศจากเจ้านายหรือผู้จัดการ คนงานจะร่วมกันตัดสินใจในการประชุมเป็นระยะๆ สมาชิกสหกรณ์แบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบในการทำงานตามที่ได้รับมา บริหารการติดต่อกับต่างชาติ ฝึกฝนการใช้ภาษาต่างชาติของตน (โดยมากคือภาษาอังกฤษ) และทำการตลาดผลิตภัณฑ์ของโรงงานเท่าๆกัน คุณค่าที่แท้จริงของความร่วมมือนี้นอกเหนือไปจากคุณค่าในเชิงสัญลักษณ์ตัวแทนการทำงานโดยปราศจากการเอารัดเอาเปรียบและมีคนงานเป็นแกนนำ คือความมุ่งมั่นที่จะมีอิสระในการปกครองตนเอง เพื่อให้บรรลุผลอันเป็นประโยชน์ต่อแรงงานในรูปแบบอันต่างไปจากบริบทที่คุ้นเคยเช่นการต้อสู้บนพื้นฐานของสหภาพแรงงาน และการกดดันทางการเมืองแบบองค์กรเอกชน

“มุนโด อลาเมดา”

แบรนด์สินค้าประเภทเครื่องแต่งกายที่ไม่มีการใช้แรงงานทาสเป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวที่รู้จักกันนาม สมัชชาปวงประชา 20 ธันวาคม ในขณะนี้ “อลาเมดา” ถือเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้เพื่อสัมมาอาชีพและการต่อต้านการใช้แรงงานทาส สมัชชานี้อุบัติขึ้นจากกาวิกฤตการณ์เมื่อวันที่ 19 และ 20 ธันวาคม 2001 ซึ่งเป็นผลมาจากนโยบายเสรีนิยมสมัยใหม่ที่ก่อให้เกิดปัญหาความยากจนและการแบ่งแยกทางสังคมเพิ่มมากขึ้น

ด้วยความพยายามอันยาวนานและต่อเนื่องและการต่อสู้อย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อยสมัชชาดังกล่าวได้พัฒนากิจกรรมในรูปแบบที่หลากหลายในร้านเหล้าที่ถูกทิ้งร้างซึ่งได้รับการชุบชีวิตขึ้นมาอีกครั้งโดยชาวบ้านในละแวกนั้น

เริ่มแรกได้จัดให้มีการรับประทานอาหารร่วมกันโดยผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ได้แก่แรงงานชาวโบลีเวีย แรงงานเหล่านี้รวมตัวกันประณามการทำงานภายใต้สภาวะการเป็นทาสในโรงงานนรกแบบหลบๆ ซ่อนๆ ที่ซึ่งเป็นแหล่งผลิตสินค้าให้กับบริษัทขายเสื้อผ้ารายใหญ่ๆ การเข้ามาเป็นแรงงานต่างด้าวไม่ว่าจะเพราะถูกบังคับหรือถูกหลอกลวง ทั้งยังได้รับเงินตอบแทนน้อยนิด และต้องเผชิญกับการข่มเหงและกระทำทารุณบ่อยครั้ง

แรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าเหล่านี้ถูกบังคับให้ต้องทำงานและอาศัยอยู่อย่างแออัดยัดเยียดในโรงงานที่มีสภาพที่ไม่ถูกสุขลักษณะและไร้ซึ่งระเบียบและการจัดการที่ซึ่งเขาเหล่านั้นต้องตรากตรำทำงานอยู่เป็นเวลานาน12 ถึง 18 ชั่วโมงต่อวัน

อลาเมดายังเป็นแรงผลักดันเบื้องหลังสหภาพแรงงานผู้ผลิตเครื่องแต่งกาย ซึ่งมีวัตถุประสงค์หลักคือ ฟื้นฟูสหภาพแรงงานผู้ผลิตเครื่องแต่งกาย (ที่เคยถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงเมื่อพวกเขายอมก้มหัวให้กับผลประโยชน์ของฝ่ายบริหารจัดการ) เพื่อให้เป็นเครื่องมือเพื่อผนึกกำลังไว้ใช้ต่อสู้เพื่อปกป้องสิทธิของแรงงานในสมาคมผู้ใช้แรงงานผลิตเสื้อผ้า และให้ความสำคัญแก่ปัญหาการใช้แรงงานเยี่ยงทาสและการค้าแรงงานผู้ผลิตเสื้อผ้าอย่างจริงจัง มีการดำเนินโครงการฟ้องร้องขนาดใหญ่ผ่านทางสหภาพแรงงานผู้ผลิตเครื่องแต่งกายเพื่อประณามการใช้แรงงานอย่างผิดกฎหมายซึ่งบริษัทผู้ผลิตเสื้อผ้าชื่อดังมากกว่า 100 แห่งได้รับผลประโยชน์อยู่ในขณะนี้ ขณะเดียวกัน อลาเมดาได้รับการเลื่อนชั้นจากแผนการระดับชาติที่เปิดโอกาสให้พลิกฟื้นสถานการณ์ของแรงงานอพยพหลายพันคนที่อยู่ในประเทศในขณะนี้โดยการมอบโอกาสการทำงานที่เป็นหลักแหล่งให้กับพวกเขา

นับตั้งแต่ปี2008เป็นต้นมา อลาเมดาได้ขยายขอบเขตการต่อสู้ต่อต้านการใช้แรงงานทาสหลากรูปแบบและครอบคลุมทั่วทั้งประเทศ รวมไปถึงการประณามธุรกิจการค้าประเวณีและการกดขี่สตรีและเด็กหญิง รวมทั้งการใช้แรงงานเด็กและการใช้แรงงานทาสในขั้นตอนการผลิตทางการเกษตรอีกด้วย

ด้วยความยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตยแบบโดยตรงเสมอมา อลาเมดาได้เสนอโอกาสการเข้าร่วมกิจกรรมทางวัฒนธรรมและการจัดตั้งธุรกิจที่ประกอบสัมมาอาชีพ ซึ่งหนึ่งในนั้นคือโรงงานผลิตเครื่องแต่งกายของสหกรณ์ “20 ธันวาคม” โรงงานแห่งนี้ได้ผ่านเส้นทางอันยาวนานในการเป็นบริษัทที่บริหารจัดการด้วยตนเอง และในการขยายตัวที่มั่นคงโดยได้มีเครื่องหมายการค้าเครื่องแต่งกายของตนเองที่มีชื่อว่า “มุนโด อลาเมดา” ด้วยความมุ่งมั่นในวิถีการผลิตและบริโภคอย่างมีความรับผิดชอบ ตราสินค้านี้สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นไปได้ของการตัดเย็บเสื้อผ้าที่มีคุณภาพดีเยี่ยมโดยปราศจากการกดขี่แรงงานและการตั้งราคาสินค้าที่แพงเกินควร

ข้อมูลเพิ่มเติม เยี่ยมชมได้ที่เว็บไซต์ www.laalameda.wordpress.com และ www.mundoalameda.com

ข้อมูลสั้นๆ เกี่ยวกับอลาเมดา ภายใต้หลักประชาธิปไตยแบบตรง แรงงานได้จัดตั้งบริษัทผลิตเสื้อผ้าซึ่งบริหารและจัดการด้วยตัวเขาเองโดยตั้งอยู่บนพื้นฐานความถูกต้องและเหมาะสม ตราสินค้า มุนโด อลาเมดามีจุดมุ่งหมายที่จะผลิตและบริโภคด้วยความรับผิดชอบและสะท้อนถึงความเป็นไปได้ที่จะตัดเย็บเสื้อผ้าคุณภาพดีเยี่ยมโดยปราศจากการเอารัดเอาเปรียบและการตั้งราคาที่แพงเกินจริง แบรนด์เนมดังกล่าวเกิดขึ้นจากสหกรณ์ผู้ใช้แรงงาน 20 ธันวาคม และเป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวที่รู้จักกันนาม สมัชชาปวงประชา“มุนโด อลาเมดา”

โน เชนส์

เสื้อผ้าที่ผลิตในโรงงานตัดเย็บเครื่องแต่งกายทั่วไปเป็นผลมาจากหยาดเหงื่อแรงงานของลูกจ้างที่ถูกผูกมัดโดยโซ่ตรวนของหนี้สิน ภายใต้การควบคุมของนายจ้างที่หายใจหายคอเป็นเรื่องเงินและไม่สนใจสวัสดิการของลูกจ้างเลยแม้แต่น้อย และโดยโซ่ตรวนจากทั่วโลกที่เกิดจากการแสวงหาผลประโยชน์จากหยาดเลือดของเหล่าแรงงาน ภายใต้สถานการณ์ความแตกต่างอย่างสุดขั้วของทั้งสองฝ่ายในโลกนี้

สหกรณ์สองแห่งได้เกิดขั้นเพื่อต่อต้านการผลิตในรูปแบบดังกล่าว ในประเทศไทย สหกรณ์ดิกนิตี้ รีเทิรนส์ เป็นผลมาจาก แรงงานที่ต่อต้านการปิดตัวลงของโรงงานที่พวกเขาทำงานอยู่ ขณะที่ในอาร์เจนติน่าสหกรณ์ 20 ธันวาคม (ลา อลาเมดา) เป็นผลพวงจากการต่อสู้เพื่อต่อต้านการกดขี่และการใช้แรงงานทาสในโรงงานเถื่อนที่ผลิตเสื้อผ้าส่งให้กับผู้ขายเสื้อผ้ารายใหญ่ จากประวัติของสหกรณ์ทั้งสองแห่งนี้แสดงให้เห็นว่าต่างก็ให้ความสำคัญและมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน เราได้สร้างธุรกิจที่เป็นประชาธิปไตยและเราได้แสดงให้เห็นว่าการผลิตที่ปราศจากนายจ้างและปราศจากการกดขี่ข่มเหงนั่นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้จริง

สหกรณ์ทั้งสองแห่งได้เปิดตัวตราสินค้าของตนเองซึ่งเป็นตราสินค้าที่ปราศจากการใช้แรงงานทาส ชื่อว่า “มุนโด อลาเมดา” และ “ดิกนิตี้ รีเทิรนส์” อันเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้เพื่อสัมมาอาชีพ ข้อตกลงเกิดขึ้นเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 ที่กรุงเทพมหานครเพื่อเปิดตัวตราสินค้าที่ปราศจากการใช้แรงงานทาส ซึ่งจะเป็นตราสินค้าที่เป็นที่รู้จักทั่วโลก เป็นข้อตกลงที่เป็นผลเกิดขึ้นตามที่ได้คาดการณ์ตามแนวคิดและที่มาของสหกรณ์ทั้งสองนี้ เราร่วมมือกันเพื่อวัตถุประสงค์อันเป็นหนึ่งเดียวนั่นคือ เพื่อทำลายพันธะต่างๆ ที่ผูกมัดพวกเราไว้

โครงการดังกล่าวนี้เกิดขึ้นจากแนวคิด การประชุมของแรงงาน “โน เชนส์” เป็นโครงการที่ริเริ่มมขึ้นจากความพยายามที่จะแปลงสภาวะการใช้แรงงานทาสที่เป็นอยู่ในขณะนี้ซึ่งมีทั้งแรงงานชาย หญิง และเด็กทั่วประเทศในโลก นี่ไม่ใช่แค่อีกตราสินค้าหนึ่งหรืออีกบริษัทหนึ่งที่บริหารจัดการตัวเองโดยตั้งอยู่บนพื้นฐานของงานที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม นี่เป็นอะไรที่มากกว่านั้น เป็นการเรียกร้องของแรงงานผู้ผลิตเสื้อผ้าและผู้บริโภคที่มีความรับผิดชอบและมีจริยธรรมในทุกส่วนของโลกนี้ เพื่อให้ผลิตเสื้อผ้าด้วยความเคารพในเกียรติของแรงงานโดยไม่มีการกดขี่หรือแรงงานทาส เราหวังไว้ถึงการรวมมือกันที่ทวีขึ้นเรื่อยๆของสหกรณ์หลายแห่งและกลุ่มผู้บริโภคที่มีความรับผิดชอบ ท่ามกลางตราสินค้าที่ปราศจากการใช้แรงงานทาส เรามุ่งหวังถึงการสร้างเครือข่ายมากกว่าการใช้ข้อผูกมัด เราใฝ่ฝันที่จะสร้างสรรค์วิสาหกิจที่บริหารจัดการโดยแรงงานของพวกเขาเองและเพื่อพวกเขาเอง

สหกรณ์สองแห่งจากสองส่วนที่ต่างกันสุดขั้วบนโลกใบนี้รวมตัวกันเพื่อทำงานและต่อสู้เพื่อทำให้รูปแบบการทำงานที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ไม่มีการใช้แรงงานทาสซึ่งปัจจุบันนี้ได้ครอบงำธุรกิจผลิตเสื้อผ้า ความร่วมมือของสหกรณ์ โน เชนส์ ทำให้ความผูกมัดในธุรกิจอุตสาหกรรมนี้หมดไป เราขอเชื้อเชิญท่านเข้ามาเรียนรู้เกี่ยวกับพวกเราและส่งเสริมสินค้าของเรา เข้าร่วมและเป็นส่วนหนึ่งไม่ว่าท่านจะอยู่ในส่วนใดของโลกนี้ เพื่อร่วมกันทำลายโซ่ตรวนทั้งหมดที่กักขังเราไว้

พวกเราจะไม่มีใครเป็นอิสระ หากแม้นใครคนใดคนหนึ่งถูกมัดไว้ด้วยโซ่ตรวน
(แบร์รี่ มานน์, ซินเธีย ไวล์)

โนเชนส์

โครงการนี้ถือกำเนิดมาจากความคิดและการรวมตัวกันของกลุ่มแรงงาน โนเชนส์เป็นแนวคิดที่ท้าทาย สภาพของการใช้แรงงานทาสอันเป็นสภาวะจำยอมของผู้คนนับล้านทั้งชายหญิงและเด็ก ที่มีอยู่ในทุกประเทศในโลก โนเชนส์มิใช่เพียงแบรนด์อีกแบรนด์หนึ่งทั้งยังมิใช่เพียงกิจการที่บริหารจัดการกันเองโดยตั้งอยู่บนพื้นฐานของสัมมาอาชีวะ เหนือสิ่งอื่นใดเชนส์เป็นสัญญาณที่ส่งไปถึงแรงงานด้านการตัดเย็บเสื้อผ้า ตลอดจนผู้บริโภคที่เปี่ยมด้วยจริยธรรมและความรับผิดชอบที่มีอยู่ในส่วนต่างๆ ของโลก ให้บรรลุเป้าหมายของการผลิตด้วยการเคารพศักดิ์ศรีของผู้ใช้แรงงาน โดยไม่เอารัดเอาเปรียบหรือใช้งานเยี่ยงทาสแต่อย่างใด

คุณก็สามารถเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างแบรนด์สากล(No Chains) ที่ปราศจากการใช้แรงงานทาสได้

สหกรณ์เครื่องนุ่งห่ม ดิกนิตี้ รีเทิร์นส์ แห่งประเทศไทย และสหกรณ์เครื่องนุ่งห่มลา อาลาเมด้าแห่งอาร์เจนติน่าแถลงถึงการเปิดตัว No Chains ซึ่งเป็นแบรนด์เสื้อผ้าสากลปราศจากการใช้แรงงานทาสแบรนด์แรกของโลก ในวันที่4 มิ.ย.พร้อมกันทั้งในกรุงเทพฯและบัวโนส ไอเรส คนงานในสหกรณ์ทั้งสองแห่งได้รวมพลังเพื่อให้เกิดความร่วมมืออย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน พวกเขาเอาชนะอุปสรรคทางภาษีศุลกากร ภาษา และระยะทาง เพื่อส่งเสียงเรียกร้องร่วมกันผ่านทางการเปิดตัวสินค้าเสื้อผ้าระดับสากลที่แสดงถึงการต่อสู้เพื่อโลกซึ่งไร้โซ่ตรวน นอกจากนั้น นักออกแบบจากประเทศต่างๆเช่นฮ่องกง ฟิลิปปินส์ สหรัฐอเมริกา และเกาหลีใต้ ยังได้ร่วมเสนอความคิดเพื่อถ่ายถอดเป็นรูปภาพที่สื่อถึงการรวมตัวที่ไม่เคยมีมาก่อนนี้

ความฝันสามารถกลายมาเป็นความจริงได้ เพราะสหกรณ์ทั้งสองมีจุดร่วมที่ไม่ได้แตกต่างกัน แม้จะอยู่ห่างกันคนละซีกโลก พวกเขามาจากคนงานผู้ต่อสู้กับโรงงานนรก กับการหาประโยชน์ไม่หยุดหย่อนของแบรนด์ และพวกเขาหาหนทางเพื่อกู้ศักดิ์ศรีของตัวเองคืนมาผ่านรูปแบบการบริหารจัดการตัวเอง เพื่อแสดงให้เห็นว่าพวกเขาสามารถผลิตเสื้อผ้าที่ใสสะอาดปราศจากการใช้ประโยชน์เพื่อนมนุษย์ได้

No Chains จะเป็นแบรนด์สากล แต่โดยพื้นฐานเราหวังให้แบรนด์นี้เป็นสัญลักษณ์ที่คนงานผู้ผลิตเครื่องนุ่งห่มและผู้บริโภคที่มีความรับผิดชอบทั่วโลกจะยึดมั่น ในฐานะจุดเริ่มต้นของเครือข่ายสากลที่จะร้อยเรียงกลุ่มสหกรณ์ และกลุ่มคนงานเครื่องนุ่งห่มต่างๆ รวมถึงผู้บริโภคที่ใส่ใจกับการให้ความเคารพสิทธิมนุษยชนและแรงงานไว้ด้วยกัน

No Chains เรียกร้องให้สหภาพแรงงาน องค์กรเอกชน สหกรณ์ และบริษัทต่างๆที่ยึดมั่นตามข้อกำหนดเพื่อมาตรฐานความเป็นอยู่ของแรงงาน รวมทั้งกลุ่มผู้บริโภคที่มีความรับผิดชอบและสาธารณชนทั่วไป เข้าร่วมความพยายามรวมตัวในครั้งนี้ ซึ่งทุกคนสามารถเป็นส่วนหนึ่งของNo Chainsได้ผ่านวิถีทางมากมาย เพราะNo Chainsเป็นเพียงต้นกล้าของเครือข่ายที่มีเพียงจุดเริ่มต้น แต่ไร้จุดสิ้นสุด และปรารถนาจะเกิดขึ้นในทั้ง5ทวีปทั่วโลก ต่อไปนี้คือวิธีที่คุณสามารถเข้าร่วมกับ No Chainsได้

1. ใช้เสื้อผ้าของ No Chains ในองค์กรท้องถิ่นที่สนับสนุนแนวความคิดนี้ ไม่ว่าจะซื้อโดยการวางเงินล่วงหน้าหรือซื้อเมื่อส่งมอบสินค้า

2. เผยแพร่ข่าวสารของทั้งสหกรณ์ และความพยายามอันยิ่งใหญ่ของทั้งสองสหกรณ์เพื่อแสดงให้เห็นว่าคนงานสามารถผลิตเสื้อผ้าที่ใสสะอาดปราศจากการใช้แรงงานทาสได้

3. เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหกรณ์ หรือกลุ่มที่บริการจัดตัวเองของคนงานเครื่องนุ่งห่มในเครือข่ายการผลิตของNo Chains และปฏิบัติตามหลักการประชาธิปไตยโดยคนงาน และการกระจายงานและผลกำไรอย่างยุติธรรม

4. การเสนอความคิดและงานออกแบบใหม่ๆให้กับแบรนด์

5. ร่วมประณามเหตุการณ์ที่แสดงถึงการข่มเหง ทารุณกรรม หรือการใช้แรงงานทาสในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มบนหน้าเว็บไซต์ทั้งของสหกรณ์ทั้งสองแห่งและNo Chains

No Chainsไม่ได้ดำเนินงานตามเงื่อนไขของตลาดทุนนิยม หากแต่เป็นเจตนารมณ์ร่วมของคนงานและผู้บริโภคซึ่งใฝ่ฝันถึงอีกโลกหนึ่ง ที่ปราศจากการกดขี่และใช้แรงงานทาส และเป็นที่ซึ่งเคารพศักดิ์ศรีของคนงาน นี่เป็นเหตุผลที่เราเรียกร้องให้คุณเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของความฝันนี้ ไม่ว่าคุณจะอยู่ไกลแค่ไหน พูดภาษาหรือนับถือศาสนาใด เพราะสิ่งสำคัญที่สุดคือการปกป้องคุณค่าของศักดิ์ศรีในความเป็นมนุษย์ในโลกที่ปราศจากโซ่ตรวน คุณสามารถติดต่อพวกเราได้ที่ contactthai@nochains.org หรือ contactoargentina@nochains.org

No Chains : Background

On 12th March 2009 a representative from La Alameda met with members of the Dignity Returns cooperative in Bangkok. After discussing the factories’ respective goals and difficulties, members decided to jointly produce and advertise sweat-free goods both to act as a model for viable worker-operated garment production and to raise awareness about non-exploitative labor. Expanding their existing media networks and activist alliances, both cooperatives would participate in a coordinated campaign about safe and ethical consumption, while addressing abuses specific to the garment industry’s global supply chain, which depends upon the exploitation of gendered, migrant, and subcontract labor in Argentina, Thailand, and throughout the global South.

Aims

The No Chains project model will hold quarterly t-shirt design contests that invite the direct collaboration of artists, designers, and art collectives with the workers of La Alameda and Dignity Returns, of which February 2010’s selection will be the first installment. The momentum generated by a joint brand consistently renewed by artists’ participation, coupled with each cooperative’s longstanding commitment to labor activism, will enable No Chains to serve as a platform that highlights various labor struggles throughout the globe, connecting artists, consumers, and supporters at these important global flashpoints. While maintaining this momentum through the projects’ stability, both La Alameda and Dignity Returns will remain open to the prospect of collaborating with other worker-owned factories that wish to join in producing under the No Chains brand.

Background of Dignity Returns

The Solidarity Factory was created as a workers’ cooperative by ex-employees of Bed and Bath. In 2003 these workers were made redundant without being paid any of the compensation that is required by Thai law. Bed and Bath produced brand name clothing for export, subcontracting for multinationals such as Nike, Adidas, Gap, Reebok and UMBRO - all brands that are supposed to be covered by a Code of Conduct in employment. Yet, the company never complied with any labour laws, instead treating its staff like slaves. Working hours were often as long as 60 hours of continuous work. Employees were given addictive drugs to keep them awake. Deductions were made from earnings without due cause. Employees found eating lemons were fined 2000 baht (60USD). Those caught yawning were fined 500 baht (15USD). Workers were physically abused and strictly forbidden from forming a union. In the end, the factory was closed without paying workers their owed wages or compensation.

The Bed and Bath workforce finally rose in protest to demand their rights according to the law, but the Thai government refused to force the company to obey even basic labour codes. After 3 months, the workers stopped fighting. Many did not want to go and work for another boss in another factory ever again. So the Solidarity Factory was born in 2003 with 40 members working under the slogan “A Factory by Workers, for Workers.” Such a cooperative is absolutely unique to a manufacturing-dominated country such as Thailand, where unionization is minimal and worker control absolutely unheard-of.

Renaming itself Dignity Returns in 2009 to indicate a broader commitment workers’ struggles, the factory is characterized by not having bosses or managers, and all decisions are made in periodic meetings of the workers themselves. The current 14 cooperative members, most of whom are female, equally share responsibilities of fulfilling orders, managing international contracts, training themselves in languages (mainly English), and marketing factory products. The cooperative’s real value, beyond just the symbolism of its functioning as a worker-led cooperative free of exploitation, can be recognized with from its autonomous commitment to labour activism outside of the familiar contexts of union-based struggles and NGO pressure politics.

Background of La Alameda

The garment brand free of slave labour “Mundo Alameda” is part of a movement known as the Popular Assembly “20th of December” - The Alameda – currently a symbol of the fight for decent work and against slave labour. This assembly rose from the heat of the crisis of 19 and 20th of December 2001, a consequence of decades of neoliberal policies whose implementation resulted in the increase of poverty and social exclusion. In an old abandoned bar recovered by neighbours, the assembly has developed various activities through a long effort and difficult struggles. Initially, a community diner was organized which was mostly attended by Bolivian workers. The workers denounced having to work in conditions of slavery in clandestine sweatshops that were supplying goods to the big garment brands. Brought to the country either by force or by deception, earning miserable salaries and exposed to frequent abuse and maltreatment, these garment workers were forced to work and live squeezed in garment workshops in conditions of deplorable hygiene and layout, where they worked for as long as 12 to 18 hours a day.

The Alameda has also been a driving force behind the Union of Garment Workers, whose main objective consists of recovery of the garment union (strongly criticized for its subordination to the interests of management) and its reconstitution as a tool in an integrated fight for the defense of labour rights of the association of garment workers, bringing home the problems of slave labour and trafficking to formal garment workers. Through the Union of Garment Workers, the judicial mega-lawsuit was created which denounces the form of outright exploitation which over 100 renowned garment brands have benefited from. Similarly, the Alameda has achieved promotion of a national plan of documentation to reverse the abusive situation of thousands of migrants living in the country, offering them the possibility of attaining formal work.

Since 2008 the Alameda has extended its fight to multiple forms of slavery and across the whole country. In this way it denounced the sex trafficking and exploitation of women and girls, as well as child labour and servitude in agricultural production.

Always maintaining the principles of direct democracy, the Alameda has organized opportunities for diverse cultural activities and productive enterprises with decent work, among them the textile workshop of the cooperative “20th of December ”. This workshop has gone through a long trajectory as a self-managed enterprise and, in constant expansion, it has given way to creation of a garment brand of its own: Mundo Alameda. Expressing the way to produce and consume responsibly, this brand reflects the possibility of tailoring clothes of excellent quality without exploitation and without charging expensive prices.

Now, together with Dignity Returns and through the global brand No Chains, Mundo Alameda extends its message and its fight to all corners of this globe, in the name of creating a world society without slaves or any excluded people.

For more information, visit our websites: www.laalameda.wordpress.com and www.mundoalameda.com
The Alameda synthesis in five lines:

Through the principles of direct democracy, the workers themselves organized a self-managed enterprise of garment production sustained with decent work. The brand “Mundo Alameda” expresses the way to produce and consume responsibly and reflects the possibility of sewing clothes of excellent quality without exploitation and without charging excessive prices. The brand was born from the worker cooperative “December 20th”, in turn sustained by the popular assembly La Alameda.

Background of “NO CHAINS”

The clothes produced in typical garment factories, trap workers in chains – in chains of debt, chains of control by bosses who care for money and not workers – and chains of global production, where many parties grab profits that come from the blood of workers. In two extremes of this world, two cooperatives have emerged against these forms of production. In Thailand the cooperative Dignity Returns was formed by workers in the struggle against the demolishment of the factory where they worked, while in Argentina the cooperative 20 of December (La Alameda) was forged in the fight against the exploitation and the slave labour in clandestine workshops that serve the big garment brands. In both histories it is clear that we share similar values and missions. We have created democratic ventures and we have demonstrated that production is possible without bosses and without exploitation. Both cooperatives have launched their own brands free of slave labour, like “Mundo Alameda” and “Dignity Returns”, symbols of the fight for decent work.

The agreement made in March 2009 in Bangkok, to launch a global brand free of slave labour, was the natural consequence of the common values and histories of the two cooperatives, united now by one objective: to break the chains that bind us.

This project was born of an idea, a meeting between workers. No Chains is an initiative, a challenge to change the conditions of slave labour which millions of men, women and child workers of all the countries in this world are working in. It is not just another brand, nor simply a self-managing enterprise based in decent work. It is above all, a call to the garment workers and responsible and ethical consumers in all parts of the world, to achieve garment production that respects the dignity of the workers, without exploitation or enslavement. We dream of incorporate a growing number of cooperatives and responsible consumer groups in the whole world, around the global brand free of slave labour, we dream of a network instead of a chain. We aspire to create an enterprise managed by its own workers, for the workers.

Two cooperatives in two extremes of this world, united now to work and fight, to promote forms of decent work, free of the chains of slave labour that now dominate the garment industry. Together the cooperatives of No Chains establish before the world: No more chains in the garment industry!

We invite you to know more about us and promote our products, to participate and collaborate from whatever part of the world you are in, to break together, all the chains that enslave us.

None of us are free if one of us is chained
(Barry Mann, Cynthia Weil)

No Chains.

This project was born of an idea, a meeting between workers. No Chains is an initiative, a challenge to change the conditions of slave labour which millions of men, women and child workers of all the countries in this world are working in. It is not just another brand, nor simply a self-managing enterprise based in decent work. It is above all, a call to the garment workers and responsible and ethical consumers in all parts of the world, to achieve garment production that respects the dignity of the workers, without exploitation or enslavement.